W artykule „Przełomowe wyroki. Rosną szanse Leszka Czarneckiego w wojnie z państwem. Odszkodowania za obligacje i akcje banków będą przysługiwać wszystkim posiadaczom”, opublikowanym 6 marca 2026 r. na portalu Forbes.pl (https://www.forbes.pl/biznes/przelomowe-wyroki-rosna-szanse-leszka-czarneckiego-w-wojnie-z-panstwem/92x1v32) znalazł się szereg nieprawdziwych stwierdzeń dotyczących Bankowego Funduszu Gwarancyjnego, okoliczności dotyczących wydania decyzji administracyjnych w przedmiocie przymusowych restrukturyzacji Idea Bank S.A. i Getin Noble Bank S.A., a w konsekwencji oceny skarg złożonych do sądów na decyzje BFG o przymusowej restrukturyzacji Idea Bank S.A. oraz Getin Noble Bank S.A.
Fundusz zauważa, że w toku prac nad artykułem jego autor, red. Piotr Zieliński, nie zwrócił się z pytaniami do BFG. Ponadto, autor myli miejscami Naczelny Sąd Administracyjny z Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie, co ma o tyle istotne znacznie, że łączone są twierdzenia prezentowane w wyrokach sądów różnych instancji. Zdarzają się także sytuacje, w których autor publikacji utożsamia poglądy prezentowane przez strony skarżące decyzje BFG z twierdzeniami rzekomo wypowiedzianymi przez sądy administracyjne. W tym miejscu przypomnienia wymaga fundamentalna reguła, iż sąd administracyjny opisując przebieg postępowania jest także zobowiązany opisać zarzuty, jakie są stawiane skarżonej decyzji. Jest to jednak wyłącznie referowanie zarzutów, które w żadnym wypadku nie oznaczają, że zgadza się z ich zasadnością. Refleksja taka powinna towarzyszyć każdemu autorowi publikacji, który chce się odwoływać w sposób rzetelny do orzecznictwa sądów administracyjnych. W przeciwnym wypadku będziemy mieć do czynienia z nadinterpretacją i instrumentalnym wykorzystywaniem treści wyroków sądowych.
Wobec powyższego w ocenie Funduszu przedmiotowy artykuł powstał bez zachowania zasady rzetelności dziennikarskiej, a poniższe fragmenty staną się przedmiotem wniosku o publikację sprostowania.
Nieprawdziwy fragment:
„Sąd nie uchylił samej decyzji, ale jednoznacznie stwierdził, że przymusową restrukturyzację Getin Noble Banku wszczęto z naruszeniem prawa. W uzasadnieniu wskazano, że zabrakło wystarczająco wnikliwej analizy sprawy, a rzetelność wyceny banku budziła poważne wątpliwości”
Prawda:
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie nie wskazał w żadnym miejscu swych rozważań zamieszczonych w uzasadnieniu, jakoby zabrakło wnikliwej analizy sprawy, a rzetelność wyceny (oszacowania) budziła wątpliwości. Kwestie te podnosiła strona skarżąca, ale sąd nie podzielił jej argumentacji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie stwierdzając naruszenie prawa w zakresie rzekomego nieprawidłowego rozdzielenia przez Fundusz funkcji (przymusowej restrukturyzacji, gwarancyjnej i kuratorskiej) nie przeszedł w ogóle do etapu zbadania prawidłowości poczynionych przez Fundusz w postepowaniu administracyjnym ustaleń i oceny dowodów. To zaniechanie jest zresztą jednym z zarzutów skargi kasacyjnej Funduszu od tego wyroku
Nieprawdziwy fragment:
„NSA ocenił – wobec wyr. Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 12 grudnia 2024 r. – że taka koncentracja funkcji w jednym organie, bez wdrożenia odpowiednich i działających barier organizacyjnych, prowadzi do naruszenia przepisów krajowych jak i standardów wynikających z prawa unijnego”
Prawda:
Jest to ocena wyrażona przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie. NSA dotychczas nie badał bezpośrednio legalności decyzji administracyjnej o wszczęciu przymusowej restrukturyzacji, gdyż w wyroku NSA wydanym po orzeczeniu Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej (dot. Idea Bank S.A.) stwierdzono, że kwestia ta winna stać się przedmiotem szczególnej analizy przy ponownym rozpatrywaniu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie sprawy.
Nieprawdziwy fragment:
„Jednocześnie NSA uwzględnił osiem z blisko 50 skarg kasacyjnych na wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 2021 r., dotyczący przymusowej restrukturyzacji Idea Banku. Uznał m.in., że argumenty dotyczące „zagrożenia upadłością” banku w momencie jego przejęcia przez Pekao SA nie zostały wystarczająco dokładnie sprawdzone, zwłaszcza pod kątem rzetelności audytu finansowego”.
Prawda:
Sądy administracyjne (NSA i Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie) w żadnym zakresie nie podzieliły zasadności zarzutów skarżących, jakoby kwestia zagrożenia upadłością nie została w sposób prawidłowy zbadana przez Fundusz. NSA w wyroku z dnia 9 czerwca 2025 r. (II GSK 1396/22) wskazuje wprost coś przeciwnego. NSA w swym wyroku stwierdził, że w istocie prawidłowo ustalono zachodzenie przesłanek do wszczęcia przymusowej restrukturyzacji wobec Getin Noble bank S.A.. Co więcej, w sposób pozytywny NSA ocenił zasady przeprowadzania oszacowań jak i wnioski, które wyprowadził Fundusz z oszacowań (określonej w artykule jako: „audyt finansowy”).
Nieprawdziwy fragment:
„W 2026 r. kluczowym punktem będzie rozpatrzenie nowych pozwów odszkodowawczych przeciwko Skarbowi Państwa, które oparto na ubiegłorocznym sukcesie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym”.
Prawda:
O ewentualnej odpowiedzialności odszkodowawczej Skarbu Państwa będzie można mówić dopiero po prawomocnym wyroku sądu administracyjnego, w którym przesądzone byłoby, że decyzja Funduszu została wydana z naruszeniem prawa. Takie orzeczenie do chwili obecnej w zakresie przymusowej restrukturyzacji Idea Bank S.A. oraz Getin Noble Bank S.A. nie zapadło. Ponadto w odniesieniu do odpowiedzialności odszkodowawczej należy zauważyć, że jest ona ograniczona do wysokości rzeczywiście poniesionej szkody (straty). Co więcej istotne jest wykazanie przesłanek odpowiedzialności odszkodowawczej. Pamiętać należy, iż w dniu wydania decyzji o przymusowej restrukturyzacji wskazane banki miały ujemne kapitały własne (co nie zostało podważone na żadnym etapie postępowania sądowego, a sam zarząd Getin Noble Bank S.A. poinformował o ujemnych funduszach własnych Banku). Powyższe oznacza, że realna wartość akcji i obligacji wyemitowanych przez te banki poddane przymusowej restrukturyzacji wynosiła 0 zł.
Bankowy Fundusz Gwarancyjny przypomina, że przymusowa restrukturyzacja Getin Noble Bank S.A., prowadzona na podstawie ustawy o BFG implementującej do polskiego porządku prawnego unijną dyrektywę, pozwoliła ochronić wszystkie depozyty klientów w kwocie 38,1 mld zł, łącznie z 3,3 mld zł depozytów, które nie mogłyby zostać wypłacone w ramach gwarancji BFG w przypadku upadłości. Koszt tego procesu przekroczył 10 mld zł, z czego 6,9 mld pochodziło z funduszy własnych BFG, a 3,5 mld zł to zaangażowanie środków Systemu Ochrony Banków Komercyjnych, zrzeszającego osiem największych banków komercyjnych działających w Polsce.
W trakcie procesu przymusowej restrukturyzacji Idea Bank S.A. ochronione zostały w całości wszystkie depozyty klientów, w wysokości ok. 13 mld zł.
Oba procesy zostały przeprowadzone, gdyż zostały spełnione wszystkie ustawowe przesłanki zobowiązujące Fundusz do podjęcia takiego działania: banki były zagrożone upadłością, brak było przesłanek wskazujących, że możliwe działania nadzorcze lub działania banków pozwolą we właściwym czasie usunąć zagrożenie upadłością, a wszczęcie przymusowej restrukturyzacji wobec banków było konieczne w interesie publicznym.
Fundusz wyraża nadzieję, że działania kontrolne sądów administracyjnych w tym zakresie będą spełniać wymogi przejrzystości i obiektywizmu, zwłaszcza gdy uwzględni się, że te sprawy niosą ze sobą duże zainteresowanie mediów, osób poszkodowanych działaniami banków, jak również przedstawicieli polityki oraz organów ochrony prawnej.
W tym miejscu należy wskazać, że nieprawomocny wyrok WSA w Warszawie z 29 stycznia 2025 r. dotyczący przymusowej restrukturyzacji Getin Noble Bank S.A. nie podważył zasadności wszczęcia przymusowej restrukturyzacji Getin Noble Bank S.A.. Sąd skoncentrował się przede wszystkim na sposobie wykonywania przez Bankowy Fundusz Gwarancyjny różnych funkcji ustawowych, wskazując, że ich kumulacja mogła – w jego ocenie – prowadzić do powstania konfliktu interesów.
W tym kontekście należy podkreślić, że wymóg zachowania najwyższych standardów przejrzystości oraz zasad etycznych odnosi się nie tylko do organów administracji publicznej, lecz w równym stopniu do instytucji wymiaru sprawiedliwości. Szczególnego znaczenia nabiera przy tym konieczność eliminowania wszelkich okoliczności, które mogłyby rodzić choćby pozór braku bezstronności – zarówno na poziomie struktury organizacyjnej, jak i w sferze potencjalnych powiązań osobistych, czy towarzyskich.
Zaufanie do wymiaru sprawiedliwości budowane jest bowiem nie tylko poprzez formalne gwarancje jego niezależności, lecz także poprzez pełną transparentność działania oraz brak jakichkolwiek wątpliwości co do bezstronności sądu. Wątpliwości w tym zakresie, zidentyfikowane przez Bankowy Fundusz Gwarancyjny na podstawie publicznie dostępnych informacji zostały przekazane do właściwych organów ochrony prawa.
